Geen gemakkelijke man

Geen gemakkelijke man

H. was geen echt gemakkelijke man werd ons gezegd. Twaalf jaar was hij voorzitter geweest van een grote onderneming en hij had het bedrijf nogal ‘strak’ geleid. Weinig inspraak, eigenwijs. Maar het moest gezegd, het bedrijf was enorm gegroeid en gezond in alle opzichten. Als persoon kreeg je niet zo eenvoudig toegang tot hem. Hij was geen joviaal type, nogal op zichzelf,  hij schermde zijn privéleven af.

Toen de dag kwam dat hij opeens aankondigde dat hij er mee op hield, was dat wel een schok voor de medewerkers. Men was er zo aan gewend dat hij het voor het zeggen had,  dat er even een zekere verwarring heerste: hoe nu verder?

Er moest een mooi afscheid komen en zijn directe medewerkers wisten één ding zeker: H zou het niet leuk vinden om een lange stoet aan relaties en collega’s voorbij te zien trekken die met een vel papier voor zich op het katheder zouden plaatsnemen en allerlei platitudes zouden verkondigen.
Maar ja, wat doe je dan?
Er kwam een borrel waar zijn enorme netwerk voor uitgenodigd werd. Er was muziek, super de luxe eten maar nu moest het ook nog ergens over gaan…..

Wij kregen de gelegenheid om – zonder zijn weten en medewerking –  in H. zijn wereld te duiken. En die was fascinerend. Er kwam een man tevoorschijn die precies wist wat er in zijn enorme bedrijf om ging. Wie waar werkte en wat mensen hun specifieke kwaliteiten waren. Hij vergat niemand maar onderhield juist persoonlijke contacten met medewerkers op kantoor en in het veld. Zonder het aan de grote klok te hangen steunde hij personeelsleden die het moeilijk hadden en dat hield hij ook langere tijd vol. Hij bezocht projecten overal in het land regelmatig en praatte daar met mensen uit alle gelederen.  Hij liet zich goed informeren over hoe beslissingen genomen waren, wilde details weten en stuurde bij.

Uit de beetje afstandelijke man die wij voor ogen hadden groeide een betrokken, warm mens.  Die fair was, intelligent en zorgvuldig. Die terzakekundig was. Die nachten wakker lag voordat hij bepaalde besluiten had moeten nemen. Die daar – het werd veel gezegd – heel erg gelijk in had gehad. Die op de gekste plekken hechte langdurige waardevolle vriendschappen had en die gemist zou worden. H. liet een tevreden bedrijf achter dat zó door kon gaan. De goede mensen zaten op de goede plekken, zakenrelaties hadden vertrouwen in de nieuwe ploeg.

Iedereen was blij met deze film. Zijn bedrijf, zijn gezin en H zelf ook. Dat kwam hij ons na het vertonen tijdens het afscheidsfeest zeggen. Dat hij wist dat hij zich met bepaalde beslissingen had gemaakt maar dat hij ontroerd was dat men kennelijk toch gezien had wie hij was en wat hij had gedaan.